همه چیزمون دقیقه نودی شده . حتی دلبستگی هامون.

از نرخ برنج و نان و مسکن و ماشین گرفته تا حتی نامهایی که والدین برای بچه های خود انتخاب میکنند در دهه های مختلف به معنای واقعی متغییر بوده .

انتخاب نام در ایران همیشه وابسته یا پایبند به مسائل مختلف بوده.

به غیر از اسامی مذهبی که به ریشه در عقاید مردم داشته و از سالهای دور تا به امروزدر نام گذاری مورد استفاده قرار گرفته بعضی از نامها دوره ایی هستند .

یعنی فقط در دوره خاصی طلوع میکنند

از جمله اسامی بعضی از پیامبران که در گذشته رواج داشته و امروزه به ندرت مورد استفاده قرار میگیرد مثل : عیسی- موسی- اسحاق یا یعقوب

اما در پاره ایی موارد نام یوسف با امید اینکه در آینده شانس درخانه پسرشان را بزند و چون زلیخایی سینه چاک نصیب ، هنوزمشاهده میشود.

ادبیات روایی هم به دلیل جایگاه خاص خود در بین مردم از این مقوله به دور نبوده علی الخصوص کتابهایی که با زندگی مردم عجین بودند و استفاده از نام قهرمانان داستانهایی مثل شاهنامه و .......و منسوب شدن نوزادان به رستم و اسفندیار و سودابه و تهمینه و توران.

 البته بعضی از این اسامی به دلایل مختلف از جمله اعتقاد مردم به شیک بودن نوع تلفظ آن ، هنوز کاربرد دارد مثل : سیاوش.

در دهه چهل تا اواسط  دهه پنجاه به دلیل برپایی جشن های دوهزار و پانصد ساله و توجه خاص به تخت جمشید و تمدن ایرانی ، اسامی هم تاریخی شدند مثل : کوروش- داریوش- جمشید – آناهیتا- بهرام- خسرو- پرویز.

 دوره پهلوی واستفاده از اسامی خاندان سلطنتی مثل : ثریا – فرح –اشرف -ملوک و اسامی که با (شه)شروع میشوند مثل : شهین-  شهناز - شهرام

 شروع انقلاب و جنگ هم به شدت برروند اسم گذاری موثر بود و نامها به : آزاده- میثم - سمیه- مهدی- حسین و ......... تغییر یافت.

اما در دوره کنونی به دلیل کمتر شدن سخت گیری سازمان ثبت احوال برای نام گذاری ، همچنین تمایل والدین برای اسامی تک و منحصر به فرد در پاره ایی از موارد با نامهایی مواجه میشویم که پدر بزرگ ها و مادر بزرگها برای تلفظ آنها با مشکل مواجه میشوند از جمله : شانتیا- آرشام – داریان - آران- دادران.

حالا اگر همه اینها در یک خانواده جمع بشوند تصور کنید چه ( دادار دودوری ) که به راه نمی افته.

از شلیک تیر تا شهریور تن تو. همه چیز از آخر شروع شد.

مهر از خاطرمان به یلدا رسید تا لباسی که آذر بی آستین برایمان دوخته بود.

تا تعبیر نوروز دلتنگیهایم را به فنجان قهوه ایی کوک میزنم که ماهی اسفند در آن خواب هفت سین میبیند هرروز.

به سلامتی تحویل اردیبهشت یک نفس خیال تو را سر میکشم.

پینوشت :

اول شعر بود، بعد ازتفضلات منتقدین تبدیل نثر شد.

مانیکور.

براشینگ.

های لایت.

هیراکستنشن.

کاشت و آبیاری ناخن .

اپیلاسیون از فرق سر تا نوک پا.

گریم عروس زیر نظر مشاور از جزایرماداگاسکار.

طراحی بدن بر اساس آخرین متد خلیجی- سواحیلی- هوسایی و ....

فال قهوه – ورق – شمع – نخود و لوبیا  در کافی شاپ ویژه.

 به مناسبت سی و یکمین سالگرد درگذشت دکتر شریعتی ، روز چهارشنبه سمیناری با موضوع  زن از دیدگاه شریعتی در حسینه ارشاد برگزار شد که دو سوم سالن اجتماعات به آقایان اختصاص یافته بود و طبق معمول جمعیت زیادی ایستاده سخنرانی را از سالن ورودی حسینیه گوش میکردند.

با توجه به تجربه برگزاری بزرگداشت بزرگانی چون  سحابی و بازرگان همچنین از آنجائیکه حسینیه ارشاد  روی خط زلزله قرار گرفته و صندلی سخنرانان در موقعیت سوق الجیشی مناسبی با اوین قرار دارد، میشد اینطور احساس کرد متون سخنرانی بعضی از اساتید اندکی از غربال گذشته  اما درعوض دکتر مرضیه لنگرودی و ناهید متوسلی – مدیر مسئول نافه – حق مطلب را ادا کردند  که امیدواریم نشریه نافه در شماره آینده به دلیل بارش شهاب سنگ از کهکشان راه شیری ، سلب امتیاز نشود.

     لنگرودی : شریعتی به ما آموخت که موطن هر انسان، خویشتن خویش است.

               ناهید توسلی : شریعتی هرگز به زن به صورت ابژه و سوژه نگاه نکرد.

یک روز خبر آوردند مفقود شده. این یعنی هنوز امیدی هست برای دوختن چشمانی منتظر به در.

چند سال بعد همه آن چشمان منتظر در پی جنازه هایی میگردند که نامشان گمنام است.

این یعنی امیدتان ساکن ستاره ایی شده که روزی روی آسمان خاکی پیراهنش دوخته شده بود.

گاهی باید همه چیز رو رها کرد ورفت تا شروع دوباره.....

این رو وقتی لباسهامو اتو میکردم به خودم گفتم. مامان چمدونم رو بسته بود.

قلبم تیر میکشید . ایندرال ها دهن کجی میکردند و جواب نمی دادند.

یه missed call افتاد. No number...........

شاید بهار بود.گفته بود قبل از رفتنم دوباره زنگ میزنه. اما شاید.....

- دیگه کشش ندارم....... اینوچند روز پیش بهش گفتم و بعد بغضی که ترکید.

با آدمی که راه  دوره اینطور حرف نمیزنند. نگران میشه. هزار تا فکر پیش خودش میکنه.

همکارم راست میگفت .ولی بهار همیشه نزدیک بود.

*

- وقتی رفتی همه چیز رو همونجا بذار ....منظور از همه چیز همه اون چیزهایی بود که توی دلم تلنبار شده بود. کهنه شده بود.

 - سخت نگیر.......تو تنها نیستی.

 - من سخت نمیگیرم فقط همش به خودم میگم...........همش به خودم میگم..............

اصلا مشکل از همین جاست . از خودم . که هی مثل ور وره جادو شده این روزها.

ولم نمیکنه.

*

برای خداحافظی رفتم خونشون. یه صد دلاری کادو دادن . عجیب بوی مادرم رو برای من میدن همیشه. بوی خونه مادر بزرگ . بوی کودکی......بی دغدغه گی. آرامش.بوی ظهر تابستان و بادبادک  بازی.

دلم برای بچه گی تنگ شده .

*

-می خوای امروز بریم جایی که تو دوست داری ؟ کافه عکس. بشینیم حرف بزنیم.

- نه خوبم.

 نگفتم حوصله ندارم . نگفتم من پائیز رو بیشتر دوست دارم.

 نگفتم این روزها با کسی که زمانی ازش محبت زیاد دیدم  بد رفتاری میکنم.

فقط گفتم : خسته ام.............من به رفتن احتیاج دارم. به یه مدتی تنها بودن.

*

بهار ؟ تو میگی وقتی برگردم زمستون تموم شده ؟

فیلم    “ La vie en rose ”رو به خاطر فرانسوی بودنش گرفتم. بدون هیچ پیش ذهنی و پیش داوری قبلی.

این فیلم بازگو کننده زندگینامه " ادیت پیاف " (۱۹۱۵-۱۹۶۳) تصنیف‌خوان فرانسوی و از چهره‌های شاخص این کشور در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ است.

بعد از دیدن فیلم متوجه شدم " مریون کوتیارد"  بازیگر نقش ادیت پیاف در اسکار 2007 جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن رو دریافت کرده که واقعا نوش جانش.

ژانرفیلم  "زندگی مانند گل سرخ " -  که به نظر شخصی من  " زندگی به رنگ سرخ "( با توجه به متن ترانه ) ترجمه مناسب تری است -  درام ، بیوگرافی ، موزیک است و در یکی از سایتها خواندم که بیش از 39 میلیون یورو فروش داشته.

فیلم با ترانه‌ی Non, je ne regrette rien « نه ، هیچ پشیمان نیستم» به پایان میرسد که برای من بینهایت تاثیر گذارو ملموس بود  و بارها  اون رو گوش کردم.

 روح دکتر شریعتی شاد که گفت :  " یک ترانه اش به همه افاضات آخوندهای مسیحی می ارزد."

                        Non, Rien De Rien, Non, Je Ne Regrette Rien
                              Ni Le Bien Qu'on M'a Fait, Ni Le Mal
                                       Tout Ca M'est Bien Egal
                        Non, Rien De Rien, Non, Je Ne Regrette Rien
                     C'est Paye, Balaye, Oublie, Je Me Fous Du Passe

                           Avec Mes Souvenirs J'ai Allume Le Feu
                                    Mes Shagrins, Mes Plaisirs,
                                      Je N'ai Plus Besoin D'eux
                         Balaye Les Amours Avec Leurs Tremolos
                                        Balaye Pour Toujours
                                           Je Reparas A Zero